Sok z kapusty/ witamina U




Witamina U jeszcze w latach 50tych XX wieku byla szeroko wykorzystywana w medycynie ludowej.

Chemicznie: „Witamina U, czyli sulfinian metioniny, jest pochodną metioniny, a ta jest z kolei uważana za aminokwas życia” (Rafał Lenart).

Występuje w liściach kapusty wciąż bardzo mało o niej wiadomo i jest rzadko występującą witaminą.

Co może wnieść witamina U do naszego zycia?

  • Świetnie spisuje się w przypadkach owrzodzeń oraz stanów zapalnych – dlatego liście z kapusty przykładano na rany, ponieważ pomagają one w gojeniu się skóry

  • Hamuje nadmierne wydzielanie się soku żołądkowego

  • Wspomaga odbudowę naskórka

  • Spisuje się w przypadku ukąszeń owadów i siniaków

  • Sprawdzi się w przypadku zapalenia piersi u kobiet karmiących

  • Skutecznie załagodzi zapalenie żył i bóle stawów

  • Może być stosowana profilaktycznie przy stosowaniu leków wywołujących wrzody, takich jak leki przeciwreumatyczne

  • Picie soku z kapusty zapobiega powstawaniu przerzutów przy chorobach nowotworowych. (Dzieje się tak, ponieważ sok z kapusty oczyszcza organizm na poziomie komórkowym)

  • Substancja, która wspomaga gojenie, została uznana jednocześnie za tą, która może skutecznie zapobiegać starzeniu się skóry i usuwać jego skutki

  • Witamina U stosowana zewnętrznie przyspiesza, aż trzykrotnie tempo regeneracji uszkodzonej skóry. Kuracja zewnętrzna jest także wyjątkowo skuteczna w przypadku skóry mocno przesuszonej, dojrzałej, zniszczonej słońcem, a także nadmiernie napiętej i spierzchniętej.

Witamina U – forma podania

Jak dotąd witamina U byla produkowana we Francji i miała postać tabletek 250 mg. Jej zalecana dawka wynosiła 500 mg trzy razy dziennie przed posiłkami.

Zalecana jednak była tylko jako suplement na przyspieszenie gojenia owrzodzeń, osuszanie wrzodów i łagodzenie objawów nieżytu żołądka.

Jak wygląda kuracja?

  • Bierzemy pod uwagę wszystkie rodzaje kapusty: biała, czerwona, włoska. Nie ma tez znaczenia czy kapusta jest surowa, gotowana czy duszona w postaci soku czy surówki.

Stosowanie wewnętrzne:

  • w postaci soku lub surówki zalecane jest na dolegliwości takie jak: ogólne osłabienie, anemię, szkorbut, dolegliwości gastryczne i jelitowe, wrzody, cukrzycę, dolegliwości w układzie oddechowym i przy chorobie alkoholowej.

Stosowanie zewnętrzne

  • przed zastosowaniem kapusty w formie okładu zewnętrznego najpierw ją myjemy, osuszamy, wykrawamy żyłę główną i lekko rozgniatamy liść przy pomocy np.wałka. Kiedy ukaże się sok przykładamy liść do chorego miejsca i owijamy bandażem.

  • Świeże liście kapusty leczą choroby: żołądkowo-jelitowe, płucne, wątrobowe, nowotwory, egzemy, hemoroidy infekcje, nerwobóle, odmrożenia, oparzenia, stłuczenia, migrenę, astmę, żylaki i wiele innych.

Dawkowanie:

Kurację z zastosowaniem soku ze świeżej kapusty rozpoczynamy od wypicia jednej szklanki soku małymi łykami (1-2 godziny przed posiłkiem). Stopniowo zwiększamy dawki soku – o jedną szklankę co tydzień. Dochodząc w przeciągu miesiąca do 4-5 szklanek. Po czym zmniejszamy ilość szklanek o jedną co tydzień. Kurację kończymy jedną szklanką soku.


Udowodniono że sok ze świeżej kapusty doskonale goi wrzody żołądka i dwunastnicy, jest pomocny w leczeniu nieżytu żołądka, zapaleniu okrężnicy, atonii jelit, cukrzycy, w hemoroidach, nadciśnieniu tętniczym krwi, miażdżycy, otyłości, chorobach tarczycy i przy oczyszczaniu organizmu z toksyn.